Primaire reflexen

Pagina

Primaire Reflexen zijn die bewegingen in de baby, die als reactie op een prikkel vanuit de hersenstam, hem in staat stellen te overleven gedurende de periode dat hij zijn spieren nog niet onder controle heeft en nog niet bewust kan handelen. Zij begeleiden de overgang van de baarmoeder naar de buitenwereld en zijn eerste maanden. Elk mens wordt dus geboren met een aantal Primaire Reflexen.

Motorische ontwikkeling verloopt volgens een bepaalde volgorde in de tijd en is voor elk mens in principe hetzelfde. Bij een baby begint zijn motorische ontwikkeling met het onder controle krijgen van zijn hoofd en vervolgens verloopt het verkrijgen van controle over de spieren van boven naar beneden, allereerst op de buik en dan op de rug. Van totaal bewegen naar apart bewegen. Een baby leert gedurende zijn eerste levensjaar zijn spieren te activeren, ledematen en hoofd onafhankelijk van elkaar te bewegen, zijn bewegingen te coördineren, zijn evenwicht te bewaren gedurende het bewegen, zintuiglijke informatie te verwerven en relatief onafhankelijke bewegingen weer terug te koppelen en te verbinden.

Hij brengt dus gaandeweg de Primaire Reflexen onder controle van een hoger deel van zijn hersenen. Hiermee wordt in principe de mogelijkheid geschapen om later zijn functies optimaal in te zetten bij alle mogelijke leerprocessen. De ontwikkeling van de structuur is nodig voor het ontvangen van en het reageren op de meest uiteenlopende impressies en prikkels later in het leven. Primaire Reflexen hebben dus een tijdelijke functie. Door b.v. een ongeluk of emotionele gebeurtenis tijdens de zwangerschap of het eerste levensjaar, of door erfelijke invloeden kan er een stoornis optreden in het beheersingsproces van de Primaire Reflexen, deze verdwijnen dan niet en ze blijven “ongeremd” aanwezig.

Wanneer nu de Primaire Reflexen (al of niet gedeeltelijk) niet onder controle gebracht zijn, kan de rest van het zenuwgestel zich niet naar behoren ontwikkelen. Bovendien doorkruist hun aanwezigheid wanneer ze getriggered worden, voortdurend de vanuit de hersenen geplande bewegingen. Meestal zijn dan ook de Houding Reflexen onvoldoende ontwikkeld, zodat iemand bij de eenvoudigste handelingen te veel energie verbruikt.

Zo’n ontwikkelingsstoornis kan invloed hebben op het latere functioneren b.v. met betrekking tot de manier van informatieverwerking, motoriek, oogbeweging, ruimtelijke oriëntatie of verbale en schriftelijke expressiemogelijkheid, maar ook allergieën, hyperactiviteit, bedplassen, overgevoeligheid voor prikkels en angsten kunnen worden veroorzaakt door storende Primaire Reflexen. (b.v. niet stil kunnen zitten, hyperactief gedrag, ongecoördineerde bewegingen, moeilijk kunnen fietsen, zwemmen, ballen vangen, gauw afgeleid, overgevoelig voor geluiden, licht, morsen tijdens eten, moeite met fijne motoriek, vaak hoofdpijn, allergieën, lage zelfwaardering, heftige en onstabiele emoties, moet alles zeker weten en moet controle hebben, kan niet goed kiezen, keel, neus, oor malaise etc.etc.).

Tijdens de behandeling wordt door middel van spiertesten gezocht welke reflex(en) nog ongeremd in het systeem aanwezig is/zijn; waar in je lichaam deze onbalans zich bevindt en wat de oorzaak is dat deze reflex(en) nog aanwezig is/zijn. Vervolgens worden deze alsnog door middel van correcties onder controle gebracht. Hierdoor zullen motoriek, aandacht en concentratie kunnen verbeteren en het kind of de volwassene krijgt meer zelfvertrouwen en energie. Tenslotte wordt getest of er ondersteuning nodig is om de nieuwe situatie te integreren, eventueel met behulp van speciale bewegingsoefeningen.